ZDROWIE URODA RODZINA

Protezy anatomiczne

Protezy anatomiczne są protezami silikonowymi zawierającymi zagęszczony półsztywny żel, o odpowiednio wyprofilowanym kształcie, zbliżonym do naturalnego zarysu piersi u młodych kobiet. W przeciwieństwie do protez solnych i zwykłych protez silikonowych utrzymują one swój kształt niezależnie od pozycji ciała pacjentki (półsztywny żel nie ścieka na dół protezy przy pionizacji). W wybranych przypadkach można dzięki nim uzyskać lepszy efekt kosmetyczny powiększania piersi - bardziej naturalny kształt, lepiej pasujący do sylwetki ciała. Ponadto w przypadku uszkodzenia zewnętrznej osłonki protezy żel nie wycieka z niej na zewnątrz. Należy jednak podkreślić, że mają one też swoje wady. Na przykład piersi powiększone protezami anatomicznymi są zawsze twardsze w dotyku niż naturalne piersi lub piersi powiększone za pomocą zwykłych protez. W związku z tym protezy anatomiczne warto stosować jedynie w takich przypadkach kiedy potencjalne korzyści wynikając z lepszego kształtu przeważają nad ich wadami. Trzeba sobie również zdawać sprawę, że kształt powiększonych piersi jest zawsze wypadkową wielkości i kształtu protez oraz wielkości i kształtu piersi. W związku z tym u wielu pacjentek zastosowanie protez anatomicznych nie przynosi żadnych widocznych korzyści w odniesieniu do kształtu piersi!

Protezy solne

Są to protezy nie zawierające płynnego silikonu. Zamiast niego osłonka protezy (zbudowana z silikonu o konsystencji gumy) wypełniona jest fizjologicznym roztworem soli kuchennej. W przypadku pęknięcia takiej protezy jej zawartość ulega wchłonięci przez organizm. Protezy tego typu stosowane były powszechnie W USA w okresie "wojny silikonowej" jako bezpieczniejsze, co nie jest do końca ścisłe. Założenie protez solnych obarczone jest prawdopodobnie większym ryzykiem infekcji. Spowodowane jest to tym, że wypełnienie roztworem soli ma miejsce podczas zabiegu , co stwarza możliwość wniknięcia bakterii do protezy wraz z płynem. Ponadto w przypadku zastosowania protez solnych dochodzi dodatkowy element ryzyka związany z obecnością w nich zastawki do wypełnienia. Jak każde urządzenie może ona po pewnym czasie ulec defektowi (przeciekać), co powoduje konieczność wymiany całej protezy. Z pewnych doniesień wynika natomiast, że odsetek powstawania obkurczających się torebek wokół protez solnych jest mniejszy niż wokół protez silikonowych. Z zakrojonych na szeroka skalę badań wynika, że przeciekanie zastawek protez solnych występuje u 3% pacjentek w ciągu 5 lat i około 10 % pacjentek po upływie 10 lat. Niektórzy producenci istotnie oceniają, że okres trwałości protez solnych waha się pomiędzy 10 a 12 latami. Są to jednak dane wyłącznie szacunkowe. Istnieje bardzo wiele pacjentek, które nie mają żadnych problemów z solnymi protezami piersi nawet po 20 latach od ich wszczepienia. Należy przypuszczać, że wiele z nich nie będzie miało takich kłopotów do końca swojego życia. Oczywiście decydując się na operację nie można z góry założyć, że protezy piersi wszystko jedno solne czy silikonowe nigdy nie będą wymagały wymiany. Może się zdarzyć, że będą. Nie jest to jednak pewne i nie istnieje granica czasowa po przekroczeniu, której trzeba by je z pewnością wymienić na nowe. Konieczność wymiany zachodzi wówczas gdy zużycie się protez np. ich przeciekanie powoduje widoczne lub odczuwalne problemy np. zmianę kształtu lub wielkości jednej lub obu piersi, stwardnienie torebki wokół piersi, dolegliwości bólowe czy inne. Nie ma natomiast potrzeby rutynowej wymiany nawet 20 czy 30 letnich protez jeśli nie sprawiają one pacjentce żadnych kłopotów i dobrze wyglądają. Nie ma również takiej potrzeby przed zajściem w ciążę lub z powodu zachorowania na jakąś chorobę.

2006 plastmed.pl
Osoby online: 4
Zdrowie ile Cię trzeba cenić ten tylko się dowie co Cię stracił...