ZDROWIE URODA RODZINA

Skierowanie do specjalisty

Do większości specjalistów potrzebne jest skierowanie. Wystawia je zazwyczaj lekarz pierwszego kontaktu, zwany także lekarzem podstawowej opieki zdrowotnej lub rodzinnym. Takie skierowanie może wystawić również lekarz-specjalista (zarówno do lekarza z inną, jak i taką samą specjalnością). Na skierowaniu powinna być tylko nazwa specjalności lekarza, do którego mamy się zgłosić, bez nazwiska czy nazwy przychodni. Decyzję, u jakiego lekarza lub w której przychodni będziemy się leczyć podejmujemy sami. Mamy prawo swobodnego wyboru lekarza, także lekarza-specjalisty.

Jest jeden warunek: wybrany lekarz musi mieć umowę (inaczej - kontrakt) z naszą kasą chorych. Nie jest ważne, czy przyjmuje w przychodni czy w prywatnym gabinecie - ważna jest umowa. Jeśli lekarz nie ma umowy z kasą, trzeba będzie zapłacić za wizytę. Jeśli pacjent pójdzie do lekarza bez skierowania, chociaż jest ono wymagane, wizyta również będzie płatna. W takich przypadkach kasy chorych nie zwracają poniesionych kosztów wizyt u specjalistów.

Ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne są udzielane na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Mamy prawo wybrać specjalistę spośród wszystkich, mających podpisaną umowę z NFZ.

Skierowanie to nie jest wymagane do:

* ginekologa i położnika,

* dentysty,

* dermatologa,

* wenerologa,

* onkologa,

* okulisty,

* psychiatry.

Skierowanie nie jest również wymagane od osób:

* chorych na gruźlicę,

* zakażonych wirusem HIV,

* inwalidów wojennych i osób represjonowanych,

* uzależnionych od alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych - w zakresie lecznictwa odwykowego.

Skierowanie potrzebne jest również do szpitala (od lekarza POZ bądź lekarza specjalisty), wyjąwszy wszystkie nagłe wypadki.

Istnieją różne rodzaje skierowań do specjalistów - skierowanie na jednorazową konsultację, skierowanie na przejęcie leczenia i skierowanie na leczenie uzdrowiskowe. Skierowanie na konsultację uprawnia do jednorazowej wizyty u specjalisty - na kolejną potrzebne będzie nowe. Jeśli jednak lekarz kierujący uzna, że pacjent wymaga leczenia przez specjalistę, może wystawić skierowanie z prośbą o przejęcie leczenia. W takim przypadku idąc na następną wizytę pacjent nie potrzebuje skierowania. Aby uniknąć wątpliwości pracowników rejestracji, dobrze jest zrobić kserokopię skierowania na przejęcie leczenia i okazywać je w razie potrzeby.

Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe ubezpieczonym wystawia lekarz posiadający podpisaną umowę z NFZ czyli lekarz ubezpieczenia zdrowotnego.
Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego wystawia skierowanie, biorąc pod uwagę:

a) aktualny stan zdrowia ubezpieczonego,

b) brak przeciwwskazań do leczenia uzdrowiskowego,

c) wpływ leczenia uzdrowiskowego, w szczególności warunków naturalnych (surowców leczniczych, klimatu, morza, mikroklimatu), na stan zdrowia ubezpieczonego,

d) dotychczasowy przebieg i wyniki leczenia uzdrowiskowego, o ile ubezpieczony z takiego leczenia korzystał.

W skierowaniu lekarz ubezpieczenia zdrowotnego może wskazać, po uwzględnieniu wskazań i przeciwwskazań do leczenia w danym uzdrowisku, miejsce i rodzaj leczenia uzdrowiskowego. Wskazania te jednak nie wiążą oddziału wojewódzkiego Funduszu. Wystawione skierowanie lekarz ubezpieczenia zdrowotnego przesyła do oddziału wojewódzkiego Funduszu zgodnie z zameldowaniem ubezpieczonego. Wystawione skierowanie można dostarczyć do wojewódzkiego oddziału NFZ osobiście.
Warunki i sposób wystawiania skierowań na lecznictwo uzdrowiskowe zawarte są w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie leczenia uzdrowiskowego.

2006 plastmed.pl
Osoby online: 4
Zdrowie ile Cię trzeba cenić ten tylko się dowie co Cię stracił...